summer3.jpg - 23.94 کیلو بایت

 

  

summer2.jpg - 31.40 کیلو بایت


 

illustrated by:Sonia Marialuce Possentini

دوست دارم بنویسم

یعنی نگاه كنم به سماور

و قل و قل بجوشم

چه كمرنگ باشد

و یا خیلی خیلی پررنگ

تو

          -با تمام حس شكلاتی‌ات-

به نوشتن‌هایم گوش می‌دهی

 

دوست دارم بگویم

یعنی خیره بشوم به سوراخ كوچكی در دیوار

                 _كه لانه‌ی مورچه‌هاست _

و تو

          -با تمام صبوری رنگ پرتغال-

به گفتن‌های من چشم بدوزی

من گوش دادن‌ها و گفتن‌هایت را

تنم می‌كنم

  شبیه لباس‌های صورتی و دامن‌های چین‌چینی

و مواظبم رویشان بستنی نریزم

 

 

دوست دارم نگویم

یعنی تو چشم‌هایت را

                   -با دست‌هایت-

بگیری و تا هزار بشماری

و من بدون این‌كه بگویم

 بره می‌شوم

                     -و پنهان می‌شوم-

من هزار جا –یواشكی – پنهان می‌شوم

و تو هزار بار مرا پیدا می‌كنی

من توی دلم یواشكی می‌خندم

              تو كوچك‌ترین بره‌ی بازی را پیدا كردی!

و من از این‌كه دست‌هایت را دارم

                        -تا پیدایم كند-

هزاران بار خدا را می‌بوسم

 

تو بال‌هایت را كجا گذاشته‌ای؟

یعنی دست‌هایت را

شبیه یك بال

            -دوست دارم-

شاید تو بال‌هایت را

میان دست‌های شكوفه‌ای‌ت

قایم كرده باشی

و شاید هم لای موهایم!

 

تو

اگر ستاره نباشی یا كهكشان

            نه! تو شبیه ماه هم نیستی

بگذار فكر كنم . . .

تو خود آسمان هستی

با هرچه ستاره هست توی دنیا

 و هرچه كهكشان پشمكی

تو دلت سنگ نیست!

      تو دلت ماه است

 می‌دانستی؟

ومن می‌ترسم روی ماه تو

نتوانم فرود بیایم

-        نفس كم بیاورم -

تو كه آسمان هستی!

اما هربار كه دنباله‌داری

               می‌گذرد

یاد توده‌ی مهربانی‌ات می‌افتم

و این‌كه می‌شود تمام آرزوهایت را

روی بال یك فرشته نوشت

         و فرستاد تا خود خدا

    

من دوست دارم ریشه كنم

یعنی بروم توی خاك

           و تو با آب‌پاش پر از بنفشه‌ات

من را بنفش كنی

من را سبز كنی

من را پر از یواشكی ببری به

           سرزمین غنچه‌های خجالتی

                         - سوار بر یك كفشدوزك!-

با دینگ دانگ‌ها

دینگ‌ها دانگ‌ها . . .

ومن هر آهنگی از تو را

                 مثل آهنگ پریدن قمری‌ها

                                 -در زنگ تفریح مدرسه‌مان-

توی جیب‌هایم می‌گذارم

 جیب‌های كوچكم  پر از لالایی است

                         پر است از تو!

 

 

من از تمام چیزهایی كه دوست دارم

     از تمام كوچك‌ها و بزرگ‌هایی

               كه برایم رنگین‌كمان شده‌اند

                -رنگین‌كمانی با طیف دوست‌داشتنی‌ها-

من از تمام خبرهای خوب

          از تمام قاصدك‌هایی كه از راه دور می‌آیند

                     -قاصدك‌هایی كه پر از فوت كودكی‌ام است-

من از تمام آدم‌ها،

از تمام شاپرك‌ها،

 از تمام سنجاقك‌ها

            كه در كنارشان شبیه جیرجیركی بوده‌ام

 

من تمام آن‌ها را نه به خاطر لحظه‌های تیله‌ایم با تو

      به خاطر تمام «میم» های دنیای كاغذی

             می‌دهم به مهربان‌ترین «میم» دنیا

                                  _از دنیا بزرگتر كجاست؟-

 

و توی دنیای كوچكم

میلیون‌ها بار می‌نویسم

 

مادر كاغذی‌ام را میلیون‌ها بار دوست دارم