summer3.jpg - 23.94 کیلو بایت

 

  

summer2.jpg - 31.40 کیلو بایت

 

شاعر: حنان عشراوی

بعضی کلمه ها را نمی شود خواند

هِـ - لی – کوپ – تر

(آ – پا – چه یا کُب – ری غیرممکن اند.)

پس چطور می تواند در آسمان، بی حرکت بایستد؟

نمی فهمم –

                 چه چیز نگهش می دارد؟

                                      وزن اش را چه تحمل می کند؟

(ابرها نیستند، خودم می دانم.)

نوری به ناگاه می فرستد – خیلی آرام –

و صدایی کر کننده ایجاد می کند

خانه می لرزد.

                 ( چند حفره بر دیوار، کنار تخت من است.)

 

درخشش – غرش – نور – صدا

و من نمی توانم به خواب بروم

(وقتی تخت ام را خیس کردم خجالت کشیدم، ولی کسی سرزنش ام نکرد.)

 

هواپیما – کلمه ای که گفتن اش آسان تر است.

پرواز می کند، طیاره،

مادرم به به من گفته است

کلمه باید معنا داشته باشد

اسم باید معنا داشته باشد

مثل اسم من

             (حادیل، آواز فاخته)

 

تانک ها، ولی، صدایی متفاوت دارند

    وقتی که شلیک می کنند می لرزند

دبابه هم کلمه ی سختی است

              به سختی معنایش.

 

حادیل – فاخته – او آواز می خواند

طیاره – او پرواز می کند

دبابه – او بر زمین می خزد

مادرم – او گریه می کند

            گریه می کند و گریه می کند

برادرم – رَمی – او دراز می کشد

                         مُرده.

          دراز می کشد و دراز می کشد، چشم هاش

                                            بسته اند.

گلوله ای به سرش خورده است.

(گلوله یک جور گرافیت ِ ماده است – او می کُشد

مداد من یک جور گرافیت ِ نر است – او می نویسد)

پوکه و گلوله چه فرقی می کنند؟

(مثلاً پوکه ی پانصد میلی متری یا

                هشتصد میلی متری چیست؟)

 

عددها بیشتر از کلمات آزار دهنده اند –

                  من تا ده می شمارم، و بعد ده و یک، و بعد ده و دو

                 اما پس از ده و ده چه می شود،

              از کجا باید بدانم؟

 

رَمی، برارم، یکی بود از

                  - صدها کشته

می گویند هزاران نفر هم مجروح شده اند

اما کدام بیشتر است،

                 صد یا هزار(میاه یا اُلف؟)

نمی توانم بگویم –

                         خیلی بزرگ – خیلی وسیع – خیلی عظیم

خیلی زیاد، خیلی زیاد.

 

فلسطین، فلسطین، عادت کرده ام

          خیلی سخت نیست که بگویم،

          یعنی که ما این جاییم – ما این جا مانده ایم  

گرچه جای نامطبوعی است

برای بچه ها و مادرها هم

چون که سربازها شلیک می کنند

            و هواپیماها بمباران می کنند

                             و تانک ها می غرند

                                   و گازهای اشک آور آدم را به گریه می اندازند.

(گرچه فکر نمی کنم گاز اشک آور مادر مرا به گریه انداخته است.)

بهتر است بروم و بغل اش کنم

                کمی روی پاش بنشینم

                     صورتش را نوازش کنم (انگشتانم خیس می شوند)

تا این که باز خودم را ببینم

                 دختری در چشمان مادرش.

مامان، اگر کلمات معنا دارند،

اس- را- ئیل چیست؟

این کلمه چه معنایی می دهد

                     اگر با کلمه ای دیگر

                     آمیخته شده است

اگر همه ی سربازها، تانک ها، هواپیماها و تفنگ ها

اس – را – ئیل

هستند

آن ها این جا چکار می کنند؟

                         در جایی که می شناسم

                         در کلمه ای که می شناسم – (فلسطین)

                         در زندگی که دیگر نمی شناسم؟