summer3.jpg - 23.94 کیلو بایت

 

  

summer2.jpg - 31.40 کیلو بایت

 

اشتباهاتی که مغز مرتکب می‌شود

چند لحظه چشمانتان را ببندید و به این فکر کنید که در دشتی سراسر سبز و آسمانی آبی ایستاده اید. یک تک درخت هم آنجاست. صدای گنجشک‌ها را می‌شنوید و زیر درخت می‌ایستید و به لانه‌سازی گنجشک ها نگاه می‌کنید. حالا ریه هایتان را پر از این هوای پاک کنید و در این دشت بزرگ شروع به دویدن کنید. به، چه احساس خوبی! هنوز لبخند دیدن گنجشک‌های روی شاخه بر روی لبانمان نقش بسته است. دیدن همه‌ی این تصاویر در خیال، لبخند را به لبان شما می‌آورد.
شما صحنه‌ها و موقعیت‌هایی که دوست دارید در آنجا قرار بگیرید را می‌توانید در قالب یک فیلم ببینید. گاهی با دیدن شوق یک کودک، شما هم ناخودآگاه شاد می‌شوید و با دیدن بخش ترسناکی از فیلم، به شدت می‌ترسید. این ذهن شماست که شما را از فضایی که در آن حضور دارید، بر می‌دارد و به تصاویری که می‌بینید و خیال می‌کنید، می‌برد.
مغز قادر است با دیدن چیزهای غیر واقعی، همان دستوراتی را به بخش‌های مختلف بدن بدهد، که اگر بدن شما در موقعیت حقیقی آن قرار می‌گرفت همان دستورات را اجرا می‌کرد. این اساس و پایه‌ی مفهومی به نام «حقیقت مجازی» است.


من در آینه، من نیستم!


شما هر روزه در برابر آینه می‌ایستید و با دیدن یک جفت چشم و گوش و ابرو و یک دماغ و دهان، احساس خشنودی می‌کنید و هی قربان صدقه خودتان می‌روید. حالا اگر ایرادی هم در خودتان ببینید، آن را رفع می‌نمایید. آیا به راستی این شما هستید که روبروی خودتان ایستاده اید؟ نخیر! این تصویر شماست، انعکاس کاملی از آنچه در برابر آینه قرار گرفته است. آینه یک تصویر مجازی دارد. یعنی تصویری که شما از خودتان در آینه می‌بینید، حقیقت فیزیکی ندارند. بسیاری از چیزهایی که روزانه با آن‌ها سر و کار دارید و به عنوان اجزای اصلی زندگی شما وجود دارند هم مجازی هستند. شما می‌توانید همانند یک نامه‌ی واقعی، منتظر یک نامه‌ی الکترونیکی باشید. یا همانطور که هرکس دفترچه‌ای با شکل و شمایل خاص دارد، می‌تواند وبگاه یا فضای اینترنتی ای برای انتشار مطالبش داشته باشد. تمام این موارد، اجزای مجازی ای هستند که ما همواره با آن‌ها سر و کار داریم. پس مجازی به چیزی گفته می‌شود که به طور فیزیکی و در دنیای واقعی وجود نداشته باشند. جدا کردن برخی مجازی‌ها از حقیقی‌ها بسیار سخت شده است، زیرا زندگی ما پیوند زیادی با امکانات مجازی خورده است.


حقیقت‌هایی که مجازی می‌شوند


اگر ذهن، آن چیزهایی که واقعی نیستند را حقیقی فرض کند؛ آن‌وقت شما در یک محیط حقیقت مجازی قرار گرفته اید. فکر کنید همین‌طور که مشغول یک بازی رایانه‌ای هستید، ناگهان سر از همان بازی در بیاورید! بتوانید در کنار شخصیت‌های بازی راه بروید و بپرید و حتی با بقیه مسابقه دهید. اگر برنامه نویسان و طراحان گرافیکی بتوانند چنین محیطی را طراحی کنند، آن وقت حقیقت شما مجازی شده است. فکرش را بکنید که یک عینک به چشم هایتان می‌زنید و در یک دنیای دیگر قرار می‌گیرید. این دنیا غیر از دیدن می‌تواند شامل حس‌هایی مثل لامسه، گرما، بویایی و شنوایی باشد. اینطوری، مغز بیشتر دچار گمراهی می‌شود و این محیط الکی پلکی را با یک دنیای واقعی اشتباه می‌گیرد. این حس ها و ارتباطات می تواند از طریق دستکش‌ها، عینک و صندلی و وسایل دیگر به شما منتقل می‌شود. آنقدر که یادتان برود چه شکلی بودید و کجا زندگی می‌کنید.

 

دنیاهای غیر واقعی چه فایده ای دارند؟

فکر کنید توی یک هواپیمای بزرگ نشسته اید. شما یک خلبان هستید، به تازگی دوره های خلبانی را گذرانده اید و برای اولین بار می خواهید سوار یک هواپیمای واقعی شوید. خطرات آموزش اولیه با استفاده از یک سیستم واقعی خیلی زیاد است. همین طور امکانات زیادی را نیاز دارد. حقیقت مجازی در این جا به کمک آموزش می‌آید. یک محیط شبیه به واقعیت را می‌سازند و شما در آن قرار می‌گیرید. حالا می‌توانید تمام آنچه را یاد گرفته‌اید، در یک محیط شبیه‌سازی شده به کار ببندید. آموزش یکی از بزرگ ترین کاربردهای حقیقت مجازی است. جراح ها هم می‌توانند از این روش استفاده کنند. تمام اندام‌ها و دستگاه‌هایی که قرار است جراح روی آن کار کند، در یک محیط شبیه سازی شده در برابر او قرار می‌گیرد. حالا او می‌تواند مهارت‌ها خود را با استفاده از یک محیط کم خطر بیازماید یا آن‌ها را افزایش دهد. رشته‌های بسیاری برای آموزش می‌توانند از این روش استفاده کنند. سازمان‌های فضایی نیز، فضانوردان خود را با استفاده از همین موضوع تعلیم می‌دهند. با اینکه جنگ هم یکی از بدی‌های این دنیاست، اما سربازان برای آماده سازی، قبل از جنگ خودشان را در این فضاها باید تصور کنند و حسابی آماده شوند.


یکی دیگر از کاربردهای حقیقت مجازی، درمان بیماری‌هاست. وقتی شما از یک وضعیت، مثلا قرار گیری در ارتفاع، می‌ترسید؛ اگر بدانید و مطمئن شوید که در یک محیط بی‌خطر وارد می‌شوید می‌توانید با شبیه سازی موقعیت توسط روش‌های حقیقت مجازی، راه‌هایی را برای غلبه بر ترس خود پیدا کنید. بیماری‌های ذهنی بسیاری را می‌توان از طریق وارد کردن فرد به یک محیط مجازی درمان کرد.


مثلا شما معماری هستید که می‌خواهید یک خانه را طراحی کنید، اول با استفاده از این روش‌ها، محیط خانه‌ای که می‌خواهید بسازید را شبیه سازی می‌کنید و سپس به کسی که می‌خواهد خانه‌ی شما را قبل از ساخت ببیند، یک عینک می‌دهید. او کاملا وارد خانه‌ می‌شود و به تمام اتاق‌ها سرک می‌کشد؛ قبل از اینکه شما خانه را با آجر و آهن ساخته باشید!

 

با هم به یک آزمایشگاه مجازی سفر کنیم

دوست دارید یک جراحی کوچک مجازی را امتحان کنید؟ به سایت Edhead بروید و روپوش پزشکی بپوشید و چند بیمار را جراحی کنید. اگر هم دلتان خواست آچار و پیچ گوشتی مهندس ها را بردارید و یک تلفن همراه بسازید. راستی، به آزمایشگاه سلول های بنیادی هم یک سر بزنید. می توانید آنجا سلول های قلب بسازید و آدم هایی را از مرگ نجات دهید. 

 

در انتها


شما هم فکر کنید ببینید چه کارهایی می‌شود با حقیقت مجازی انجام داد. فکرهایتان تا کجاها قد می‌کشد؟ موضوع حقیقت مجازی، یکی از موضوعاتی است که ذهن دانشمندان امروز را به خود درگیر کرده است. شما هم می‌توانید به دنبال روش‌ها و کارهایی که در این زمینه می‌توان انجام داد، باشید. آن وقت اولین گام‌هایتان را به سمت یک دانشمند «حقیقت مجازی» شدن، بر می‌دارید. برای این کار، یک کوله‌پشتی تلاش بردارید و یک بطری اراده؛ بعد به دنبال راه‌های آموزش باشید. شما هم می‌توانید یک دانشمند باشید!