summer3.jpg - 23.94 کیلو بایت

 

  

summer2.jpg - 31.40 کیلو بایت

راه‌های تلاش برای خفه‌نشدن!

چاپ شده در نشریه‌ی کوله‌پشتی، ضمیمه‌ی روزنامه‌ی شهروند

تصویرگری: حمید حاجی میرزایی

خفگی انواع و اقسام مختلف دارد که بسته به نوع فصل و موقعیت، نوع آن تغییر می‌کند. تابستان که می‌شود، آدم از گرما خفه می‌شود. زمستان که می‌شود، از انبوه لباس‌های روی هم پوشیده خفه می‌شود. بعضی‌ها از حسادت خفه می‌شوند، بعضی‌های دیگر از بوی بد، حرف نزدن، درد‌ودل داشتن و ... و حتی در مواردی مشاهده شده که بعضی‌ها از خوردن غذای زیاد خفه‌ شده‌اند. ما کاری نداریم که چه کسی با چه روشی در صدد خفه‌کردن خودش است. آدم‌ها در خفه‌شدن کاملا آزاد هستند. اما خفگی‌ای که در این شماره قرار است راه‌های دست‌وپنجه نرم‌کردن با آن را آموزش بدهیم خیلی جدی‌تر و کنترل‌نشدنی‌تر از هر خفه‌شدن دیگری‌ست: خفگی با جسم خارجی!

اگر کسی در حال خفه‌شدن بود چه کنیم؟

الف) مزاحمش نشویم.

ب) با تمام قدرت بکوبیم وسط کمرش.

ج) دست‌مان را بکنیم ته حلقش و جسم را بیرون بیاوریم.

د) دست‌مان را بکنیم ته حلقش و جسم را فشار بدهیم پایین!

 

یکی از راه‌های سنتی و مرسوم مقابله با خفگی این است که در حد توان و محبتی که نسبت به خفه‌شونده (!) داریم بکوبیم وسط کمرش، نه یک بار، نه دوبار، بلکه بارها و بارها. آن‌قدر می‌کوبیم که اگر از گیرکردن چیزی در گلو هم خفه نشود، از کوفتگی و ضربه‌های زیاد جانش را از دست می‌دهد. یکی دیگر از راه‌ها هم این‌ است که دست‌‌مان را می‌کنیم ته حلقش تا چیزمیز گیر کرده را بیرون بکشیم. باید بگویم که دست از این ژانگولر بازی‌ها بردارید. به جای این کارها کافی‌ست مراحل زیر را انجام بدهید:

  1. با اورژانس تماس بگیرید.
  2. به خفه‌شونده قوت قلب بدهید که نترسد. فوق فوقش خفه می‌شود دیگر.
  3. او را تشویق کنید تا سرفه کند. این کار را می‌توانید فردی یا گروهی انجام بدهید و برای این کار می‌توانید دست و سوت را ضمیمه‌ي تشویق‌تان کنید: «سرفه... سرفه... سرفه!» (صدای تشویق‌کنندگان!)
  4. در صورتی که مصدوم نمی‌تواند نه سرفه کند، نه هیچ‌چیز دیگر، خودتان وارد عمل شوید، آستین‌هایتان را بالا بزنید و شیرجه بزنید ته حلقش. دروغ گفتم. برای این کار کافی‌ست از انگشت اشاره و انگشت وسطی خود برای خارج کردن جسم استفاده کنید. برای این کار نباید از هر وسیله‌ی خارجی دیگری استفاده کنید. چون ممکن است به دهان و حلق فرد آسیب برسانید.
  5. اگر جسم خفه‌کننده دلش نمی‌خواهد بیرون بیاید و فکر می‌کند جایش خیلی خوب است، مصدوم را دولا کنید و چندتا (سه-چهارتا) ضربه‌ی اساسی با کف دست بین تیغه‌های شانه بزنید. مراقب باشید مصدوم را از وسط نصف نکنید.
  6. اگر ضربه‌هایتان ناموفق بود، ناامید نشوید و انگیزه‌تان را از دست ندهید. مصدوم را به پهلو بخوابانید و سه چهار ضربه‌ی اساسی هم در این حالت به پشت او (بین تیغه‌های شانه) بزنید.
  7. اگر تنفس قطع شد و تنفس دهان‌به‌دهان بلدید، در این مرحله تنفس دهان‌به‌دهان بدهید. اگر شی خفه‌کننده اجازه‌ی تنفس دهان‌به‌دهان نمی‌داد و این کار هم فایده‌ای نداشت باید روش‌های قبل از شماره‌ی 6 را انجام بدهید.
  8. اگر مصدوم یک کودک است، تمام این مراحل گفته شده را می‌توانید درباره‌ي او انجام بدهید. با این تفاوت که نباید به زیر قفسه‌دنده‌ها یا بالای شکم فشار وارد کنید. چون ممکن است صدمات جدی به او وارد کنید.
  9. می‌توانید او را به شکم روی زانوهای خود قرار بدهید و با کف دست سه چهار ضربه‌ی محکم وسط شانه‌های او وارد کنید. در این مرحله و روش باید به چند نکته‌ی مهم دقت کنید. تنه‌ی کودک باید کمی شیب داشته باشد. وقتی او را روی زانوهایتان می‌گذارید سرش را پایین نگه دارید و باسن و زانوهایش را کمی بالاتر. این کار به بیرون آمدن جسم خارجی کمک می‌کند.

10. بقیه‌ي کار و مراحل را به امدادگران و اورژانس بسپارید و امیدوار باشید که حال مصدوم خوب شود.